Riatavin

Ogólnie:

To średniej wielkości miasto, w którym spotykają się trzy drogi handlowe, łączące Amn z miastami w około Jeziora Pary, a także z osiedlami przesmyku Vilhon, co czyni z miasta naturalny ośrodek handlowy. Riatavin jest najbardziej na wschód wysuniętym miastem Amn. Z jednej strony miasto zabezpieczone jest małą rzeczką.
Jeszcze niedawno miasto próbowało oderwać się od Amn, ale dzięki interwencji Issary Oldardy, sytuacja została ustabilizowana, a sama szlachcianka obrana przez miejskie organy hrabiną. 

Mieszkańcy:

W obrębie murów miejskich zamieszkuje jakieś dziesięć do jedenastu tysięcy ludzi, dodatkowe pięć mieszka w pobliskich wioskach, które trudnią się dostarczaniem do miasta podstawowych produktów spożywczych (mąka, warzywa, miejscowe owoce). W pobliskich górach zaś, znajduje się wioska kamieniarzy, którzy dostarczają do miasta czarnego kamienia, będącego głównym budulcem.
Patrycjat mieszczański żyje na wysokim poziomie, utrzymując się głównie z handlu. Pomniejsi rzemieślnicy, doskonale zorganizowani w cechy wytwarzają wszelkie dobra, głównie na rynek wewnętrzny. 
Biedota, zamieszkuje fragment miasta otoczony mniejszymi fortyfikacjami niż reszta, mieszkają oni głównie w drewnianych chatach i utrzymują się z drobnych dorywczych prac, bądź kradzieży, prosperuje tam też mały targ niewolników, działający z cichym przyzwoleniem władz miasta, chociaż raz na jakiś czas jest niszczony przez stróżów prawa.
Szlachta to głównie byli kupcy, którzy zdołali jakoś kupić sobie tytuły, dla niepoznaki większość z nich zakupiła jakieś pobliskie wioski, chociaż ciągną zyski również, a raczej przede wszystkim z handlu.

Gospodarka:

Gospodarka miasta opiera się głównie na handlu z kupcami wędrującymi traktami, które przez miasto przebiegają. Dzięki prawie składu, obowiązującym w mieście, każdy kupiec przechodzący przez miasto musi wystawić swój towar na sprzedaż w uczciwej cenie. 
W Riatavin nie ma placu targowego, tą funkcję pełni Pałac Kupców, czyli jeden z największych budynków w mieście, który otwarty jest całą dobę i w którym można wystawiać towary także podczas deszczu i tym podobnych. 
W miesiącach jesiennych odbywa się mieście jarmark, na który ściąga do miasta wielu kupców z okolicznych krain, wtedy stragany można spotkać niemal na każdej ulicy w mieście. 
W mieście działa kilka karczm i tawern, różnych standardów, gotowych do przyjęcia gości różnych stanów. 


Władza: 

Władze w mieście sprawuje hrabina Oldarda, wraz z radą szlachecką i radą miejską, która jej podlega. W mieście nie ma twierdzy, hrabina mieszka w dość dobrze strzeżonym pałacu w centralnej części miasta. 
Ratusz, czy też jak kto woli Budynek Rady miasta, również znajduje się w centrum i stanowi biurokratyczny ośrodek Riatavin. 

Bezpieczeństwo: 

Miasto opasane jest pierścieniem murów, z czego zewnętrze są najwyższe, a te wewnątrz, stanowiące granice między dzielnicami, stosunkowo niskie. Miasto ma cztery bramy i pięć strażnic, a także dwa stanowiska na katapulty na blankach murów. 
Osobne siły zbrojne są pozostałością po okresie niezależności miasta, kiedy to oderwało się ono od Amn. W ich skład wchodzi dwustu regularnych żołnierzy, z czego sto pięćdziesiąt stanowi trzon straży miejskiej, pozostali obsadzają mury. Miastu służy także stu pięćdziesięcioosobowy oddział najemników, patrolujących trakty w około miasta i zabezpieczających okoliczne wioski. 
Osobistą gwardię hrabiny stanowią wyborowi wojownicy w licznie trzydziestu, oraz dziesięciu magów.

Architektura:

Mury miejskie wybudowane są z czerwonej cegły, gdzieniegdzie tylko wzmacnianej kamieniem z pobliskich kamieniołomów. Większość kamienic i budynków w mieście wzniesione zostało z czarnego kamienia, wydobywanego w pobliskich górach. Charakterystyczne dla architektury tego miasta są dość egzotyczne, skomplikowane ornamenty, zdobiące budynki. Pierwsze co widzi się po wjeździe do miasta to kopuły, które wieńczą Pałac Kupców, Ratusz oraz siedzibę hrabiny. Także chramy poszczególnych bóstw pokryte są małymi kopułami.


Religia:

W mieście nie działają duże świątynie, są tylko małe kaplice i chramy, z których największa i najokazalsza, należy do Waukeen, bogini bogactwa i kupców. 


Klimat

Wyjątkowo łagodny, co zresztą typowe dla tego regionu. Zimą śnieg zalega najwyżej dwie Przejażdżki, pora deszczowa przypada na późną wiosnę. W cieplejszych latach, można zbierać plon nawet dwa razy.