Elfy

ELFY

Elfy obracają się swobodnie w krainach ludzi, są zawsze mile widziane, choć nigdy nie czują się tam jak w domu. Są dobrze znane ze swej poezji, tańca, śpiewu, wiedzy oraz magicznych sztuk. Elfy cenią sobie rzeczy o naturalnym i prostym pięknie. Gdy ich leśnym domom zagraża niebezpieczeństwo, odsłaniają bardziej wojowniczą stronę, demonstrując umiejętności posługiwania się mieczem i łukiem, a także zmysł do strategii.

    Osobowość:
Elfy są częściej rozbawione niż podekscytowane, częściej zaciekawione niż chciwe. Dzięki tak długim żywotom zwykły spoglądać na wydarzenia z szerszej perspektywy, zachowując powściągliwość i nie trapiąc się błahostkami. Kiedy jednak dążą do jakiegoś celu - czy jest to niebezpieczna misja, czy uczenie nowej umiejętności albo sztuki - potrafią być skupione i niezmordowane. Wolno nawiązują przyjaźnie i nie-przyjaźnie, a jeszcze woniej o nich zapominają. Na drobne obrazy reagują pogardą, a na ciężkie - zemstą.

    Opis fizyczny:
Elfy są niskie i szczupłe, mierzą od 1.35 do 1.65 metra wzrostu i zwykle ważą od 42 do 62 kilogramów, przy czym mężczyźni mają ten sam wzrost i są jedynie nieznacznie ciężsi od kobiet. Są pełne gracji, lecz delikatne. Zwykle mają bladą skórę, ciemne włosy i ciemnozielone oczy. Nie posiadają włosów na twarzy ani ciele. Preferują proste, wygodne ubiory, zwłaszcza w pastelowych błękitach ora zieleniach i lubią prostą , acz elegancką biżuterię. Elfy posiadają nieziemską grację i delikatne rysy. Wiele ludzi i przedstawicieli innych ras uważa je za niepokojąco piękne. Elf osiąga dojrzałość w wieku 110 lat i może przeżyć ponad 700 lat.

Elfy nie śpią tak, jak przedstawiciele innych ras. Zamiast tego medytują w głębokim transie 4 godziny dziennie. Odpoczywający w ten sposób elf uzyskuje te same korzyści, co człowiek po 8 godzinach snu. Medytując elf śni, choć owe sny są tak na prawdę ćwiczeniami umysłowymi, które dzięki latom praktyki stały się instynktowne. Określenie na medytację elfów we wspólnym brzmi "trans".

    Relacje:
Elfy uważają ludzi za nieobytych, niziołki za trochę zbyt stateczne, gnomy dość trywialne, zaś krasnoludy zupełnie niezabawne. Na półelfy spoglądają z pewną dozą litości, a na półorki z niesłabnącą podejrzliwością. Choć elfy są wyniosłe, nie są takie, jakie mogą być niziołki i krasnoludy; ogólnie są sympatyczne i uprzejme nawet wobec tych, którzy nie spełniają elfich wymogów (co oznacza zresztą dokładnie każdego ,kto nie jest elfem).

    Charakter:
elfy kochają wolność, różnorodność i autoekspresję. Kierują się silnie ku spokojniejszym aspektom chaosu. Ogólnie cenią sobie i chronią wolność innych, tak jak własna, i najczęściej są dobre.

    Krainy elfów:
Elfy żyją głównie w leśnych klanach, liczących mniej niż dwieście dusz. Ich dobrze ukryte wioski, stapiają się z drzewami, nie czyniąc wiele szkody lasowi. Polują na zwierzynę, zbierają pożywienie i uprawiają warzywa; ich umiejętności oraz magia pozwalają im się utrzymać bez konieczności karczowania i orania ziemi. Ich kontakt z osobami z zewnątrz jest zwykle ograniczony, choć nieliczne elfy nieźle sobie radzą handlując wspaniale wykonanymi elfimi ubiorami oraz wytworami rzemiosła, w zamian za metale, których nie mają ochoty wydobywać.

Elfy napotykane w krainach ludzi są często wędrującymi minstrelami, cenionymi artystami lub mędrcami. Ludzcy szlachcice rywalizują o usługi elfich instruktorów, którzy uczą dzieci szermierki.

    Religia:
Ponad wszystko elfy czczą Corellona Larethiana, Obrońcę i Pasterz Życia. Elfie mity głoszą, iż to z jego krwi, przelanej w walkach z Gruumshem, bogiem orków, powstały pierwsze elfy. Corellon jest patronem magicznych nauk, sztuki, tańca i poezji, a także potężnym wojownikiem.

    Język:
Elfy mówią własnym językiem o delikatnej intonacji i zawiłej gramatyce. Choć elfia literatura jest bogata i zróżnicowana, najbardziej są znane pieśni i poematy. Wielu bardów uczy się elfiego, by móc włączyć elfie ballady do swego repertuaru. Inni po prostu zapamiętują elfie słowa ze słuchu. Pismo elfów, równie płynie jak wymowa, stosowane jest równie w leśnym, języku driad i chochlików.

    Imiona:
Gdy elf zaczyna uważać się za dojrzałego, zwykle jakiś czas po skończeniu setnych urodzin, wybiera sobie również imię. Ci, którzy znali go w młodości, mogą dalej nazywać go "dziecięcym imieniem" lub nie, jego zaś może to obchodzić, bądź nie. Dorosłe imię elfa jest wyjątkowym tworem, choć może odzwierciedlać imiona tych, których podziwia, lub innych członków rodziny. Oprócz tego nosi nazwisko. nazwiska są kombinacjami zwykłych elfich słów i niektóre podróżujące z ludźmi elfy tłumaczą je na wspólny, podczas gdy inni używają elfiej wersji.

    Imiona męskie:
Aramial, Aust, Enialis, Heian, Himo, Iveliios, Laucion, Quarion, Thamior i Tharivol.

    Imiona żeńskie:
Anastrianna, Antinua, Drusilia, Felosail, Ielenia, Lia, Quiliathe, Silaqui, Valanthe i Xanaphia.

    Nazwiska:
Amastcia (Giezdny Kwiat), Amakiir (Kwietny Klejnot), Galendol (Księżycowy Szept), Holimon (Diamentowa Rosa), Liadon (Srebrny Liść), Melianme (Korona Dębu), Nailo (Nocny Wicher), Siannodel (Księżycowy Strumień), Ilphukiir (Zielony Klejnot) i Xiloscient (Złoty Płatek).

    Poszukiwacze przygód:
Elfy wyruszają w drogę z pragnieniem wędrówki. Życie pośród ludzi toczy się w tempie nie lubianym przez elfy - z dnia na dzień jest uporządkowane, lecz zmienia się z dekady na dekadę. w związku z tym, pośród ludzi, elfy znajdują zajęcia, które pozwalają im swobodnie przemieszczać i ustalać własne tempo życia. Lubią również okazywać swe umiejętności posługiwania się mieczem oraz łukiem lub zdobywać większe magiczne moce, zaś awanturniczy tryb życia im to umożliwia. dobre elfy mogą być również buntownikami albo krzyżowcami.

Elfie cechy rasowe:

• Zręczność +2, Budowa -2: elfy są pełne gracji, lecz delikatne. Ich wdzięk czyni je naturalnie lepszymi w skradaniu się oraz łucznictwie.
• Średni rozmiar: Elfy jako stworzenia średnie nie maja jakiś specjalnych premii czy kar w związku ze swymi rozmiarami.
• Bazowa szybkość elfa to 9 metrów.
• Odporność na czar uśpienie oraz premia rasowa +2 do rzutów obronnych przeciwko czarom i efektom zaklinania.
• Widzenie w słabym świetle: elfy mogą widzieć dwa razy dalej niż ludzie w świetle gwiazd, księżyca, pochodni oraz w podobnych warunkach kiepskiego oświetlenia. Zachowują w takich okolicznościach zdolność odróżniania kolorów i szczegółów.
• Biegłość w długim mieczu i rapierze; biegłość w łuku krótkim, łuku długim, refleksyjnym łuku krótkim oraz refleksyjnym łuku długim. Elfy szanują sztukę szermierki mieczem oraz łucznictwo, tak więc każdy z nich wie, jak posługiwać się ta bronią.
• Premia rasowa +2 do testów Nasłuchiwania, Przeszukiwania oraz Zauważania. Elf, który po prostu przechodzi w odległości 1,5 metra od sekretnych lub ukrytych drzwi, ma prawo do testu Przeszukiwania, aby je zauważyć, tak jakby ich aktywnie szukał. Zmysły elfa są tak czułe, ze praktycznie posiada szósty zmysł dotyczący ukrytych przejść.
• Automatyczny język: elfi i wspólny. języki premiowe: gnolli, gnomi, gobliński, orczy, smoczy i leśny. Elfy powszechnie znają języki swoich wrogów oraz sprzymierzeńców, a także smoczy, spotykany często w pradawnych tomach tajemnej wiedzy.
• Ulubiona klasa: czarodziej. Gdy określasz, czy wieloklasowy elf otrzymuje kary do PD, nie liczy się jego klasa czarodzieja. Czarodziejstwo przychodzi elfom z łatwością (czasami twierdzą, ze je wynaleźli), a szczególnie częsta jest w śród nich kombinacja wojownik/czarodziej.